Παρέμβαση αναπήρων πολιτών

Είναι συγκλονιστικά μεγάλο σε σχέση με το αντίστοιχο των ευρωπαϊκών χωρών, το ποσοστό αποκλεισμού των ατόμων με αναπηρία από την αγορά εργασίας. Αγγίζει
το 84% (στοιχεία ΕΣΥΕ), με διαρκώς αυξητική τάση.Η «αγορά εργασίας» συμπεριφέρεται επιεικώς… αφιλόξενα στους διεκδικούντες ίσες ευκαιρίες αναπήρους (οι
ελάχιστες εξαιρέσεις, απλώς επιβεβαιώνουν τον κανόνα), την ίδια στιγμή που η πλειοψηφία των ανηκόντων στην «επιχειρηματική τάξη» αποδέχεται στη… θεωρία
το δικαίωμα των ίσων ευκαιριών!

Την τραγελαφική αντίφαση αναδεικνύει, με τρόπο καταλυτικό, έρευνα που πραγματοποίησαν (μεταξύ Ιανουαρίου και Μαΐου 2008) οι Ε. Παπάνης, καθηγητής Κοινωνιολογίας
Πανεπιστημίου Αιγαίου και Α. Βίκη, δρ γενικής-πειραματικής Ψυχολογίας του Παιδαγωγικού Ινστιτούτου με τη συνεργασία δέκα φοιτητών Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου
Αιγαίου σε δείγμα 1.665 επιχειρήσεων ανά την Ελλάδα. Το δείγμα είναι αντιπροσωπευτικότατο (με χωροταξικά και εταιρικά κριτήρια), τα ευρήματα της έρευνας
-συνεπώς- αποκαλυπτικότατα. Τα πλέον ενδεικτικά:

1ον) Μόλις ένας στους δέκα επιχειρηματίες (πίνακας 1) απαντά ότι «γνωρίζει καλά» την εδώ και μία δεκαετία θεσπισθείσα νομοθεσία για τις προσλήψεις ΑμεΑ,
ενώ δεν την γνωρίζει διόλου (!) το 54,1%. Την ίδια στιγμή το 61,6% δηλώνουν «θετικοί» -μη γνωρίζοντας τη νομοθεσία!- στο ενδεχόμενο πρόσληψης ΑμεΑ (πίνακας
2), παρ’ότι οι ίδιοι δεν το πράττουν.

2ον) Η συντριπτική πλειονότητα των επιχειρηματιών (88,9%) αποδέχεται ίσες ευκαιρίες στα ΑμεΑ για εργασιακή προαγωγή (πίνακας 3), ενώ ένα αντίστοιχο ποσοστό
(87,8%) τοποθετείται αρνητικά στην προσφορά μικρότερης αμοιβής στα ΑμεΑ έναντι των υπόλοιπων υπαλλήλων. Την ίδια, όμως, στιγμή, σχεδόν οι μισοί δεν αποδέχονται
«διευθυντική θέση» σε άτομο με αναπηρίες (πίνακας 4), ενώ επτά στους δέκα απαιτούν επιπρόσθετα κίνητρα (μεταφράζονται σε επιδότηση μισθού ή ημερομισθίου)
για να προσλαμβάνουν ΑμεΑ. Οι ίδιοι που αρνούνται «επί της αρχής» τις μειωμένες αμοιβές σε ΑμεΑ, ζητάνε… ανταμοιβή για να το πράξουν!

Υπάρχουν δεκάδες «δίδυμα» αντιφάσεων όπως τα δύο που παραθέσαμε, κι όλα τους συγκλίνουν στην κεντρική αντίφαση: αποδοχή στη θεωρία-αποκλεισμός στην πράξη.
Αποδεικνύεται ότι οι περισσότεροι των Ελλήνων επιχειρηματιών ζητούν επιπρόσθετα κίνητρα-αντισταθμιστικά οφέλη για να κάνουν πράξη τις θεωρίες τους, την
ίδια στιγμή (ξαναδείτε: πίνακας 1) που ούτε καν γνωρίζουν τα ήδη υπάρχοντα! Αυτό είναι και το κρισιμότερο της όλης έρευνας συμπέρασμα, μιας και αντανακλά
την ευρύτερη παθογένεια της ελληνικής επιχειρηματικής τάξης…

ΑΝΤΩΝΗΣ ΣΚΟΡΔΙΛΗΣ
ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ - 03/12/2008