Παρέμβαση αναπήρων πολιτών

Living Library

Το βιβλίο είναι ένας ζωντανός οργανισμός. Αναπνέει στα χέρια του αναγνώστη, μιλάει, σπαρταράει, κλαίει, αγωνίζεται, θυμώνει. Μαζί του και ο αναγνώστης άλλοτε
περισσότερο, άλλοτε λιγότερο ερωτεύεται, παθιάζεται, εκνευρίζεται, γελάει, αγωνιά, ηρεμεί, βαριέται.

Το μόνο σίγουρο είναι ότι ο αναγνώστης δεν βγαίνει
μετά από την εμπειρία αυτή ποτέ ο ίδιος.

Τι θα λέγατε όμως για μια βιβλιοθήκη, η οποία στα ράφια της δεν διαθέτει βιβλία; Ή μάλλον δεν διαθέτει χάρτινα βιβλία, ούτε καν e-βιβλία. Διαθέτει όμως
ανθρώπους, τις ιστορίες τους και τις εμπειρίες τους. Και κάτι παραπάνω: τη διάθεσή τους να τα επικοινωνήσουν όλα αυτά με ένα τρόπο που να ενισχύει την
προώθηση της πολυποικιλομορφίας.

Στην απλούστερη της μορφή η Ζωντανή Βιβλιοθήκη είναι ένα είδος κινητής βιβλιοθήκης, διαμορφωμένης με ένα τρόπο που να ενθαρρύνει τη διάδραση και το διάλογο,
μέσα από την απλότητα και τη θετική διάθεση. Οι «αναγνώστες» «δανείζονται» τους ανθρώπους - βιβλία για ένα ημίωρο ή 20 λεπτά και το «διαβάζουν», συνομιλώντας
μαζί τους με ένα χαλαρό τρόπο. Έχουν έτσι τη δυνατότητα να ανακαλύψουν πως σκέφτεται, αγαπάει, φοβάται, ένας πυροσβέστης, μια λεσβία, μια ανύπαντρη μητέρα,
ένας μουσουλμάνος, ένα άτομο με κινητική αναπηρία, ένας υπέρβαρος, ένας διπολικός, ένας άστεγος, μια συγγραφέας, ένας συνταξιούχος, μια νοικοκυρά, ένας
άνεργος, ένας κωφός ηθοποιός, ένας άντρας - νταντά.ο κατάλογος των βιβλίων ατελείωτος!

Η ομάδα μας ήρθε σε επαφή με την ιδέα της ζωντανής βιβλιοθήκης για πρώτη φορά μέσω της πολύ επιτυχημένης ομάδας Living Library της Τουρκίας και αργότερα
στη διάρκεια του συνεδρίου της UNITED στο Sheffield τον Ιούνιο του 2009. Σε μια χρονική περίοδο που ως άτομα και ως ομάδα μας απασχόλησε ιδιαίτερα η υποδόρια
ενίσχυση (ίσως και επιβολή) ενός είδους life style ρατσιστικού βίου στην Ελλάδα, σκεφτήκαμε ότι η ζωντανή βιβλιοθήκη είναι ένα εξαιρετικό μέσο άσκησης
στην συνύπαρξη, ευαισθητοποίησης και εκπαίδευσης στα ανθρώπινα δικαιώματα και στην καταπολέμηση του κοινωνικού αποκλεισμού.

Γιατί όταν προκαλείς τα πιο συνήθη στερεότυπα με ένα θετικό και χιουμοριστικό τρόπο, δίνεις την ευκαιρία στους ανθρώπους να τα σπάσουν.

Γιατί τι νόημα έχει να κουνήσεις δασκαλίστικα το δάχτυλο σε όσους έχουν και αναπαράγουν στερεότυπα, φοβίες και ρατσισμό, αν δεν τους δώσεις τη δυνατότητα
να γνωρίσουν εκείνο που φοβούνται;

Γιατί είναι ένας συμπαγής, αλλά και εύκολος (και εύκολα μεταβιβάσιμος) τρόπος προώθησης της ανοχής και της κατανόησης.

Ελάτε να διαβάσετε εκείνες τις ιστορίες που σας προκαλούν, σας δυσκολεύουν, σας ιντριγκάρουν.
http://livinglibrary.gr/