Παρέμβαση αναπήρων πολιτών

Η όλη περίπτωση που περιγράφεται είναι η πλέον οριακή εκδοχή εξώφθαλμης εξαπάτησης των ανθρώπων με αναπηρία με διακύβευμα την διεκδικούμενη από πλευράς τους σχέση ισοτιμίας με τα ΜΜΕ. Εξαπατήθηκαν άμεσα-απευθείας από τον ίδιο τον εκπρόσωπο μιάς νόμιμα εκλεγμένης κυβέρνησης, αποκλείστηκαν από ένα δημόσιο ΜΜΕ που στο όνομα των δικών τους δικαιωμάτων χρηματοδοτήθηκε και υπάρχει έως και σήμερα. Η κοινή λογική λέει ότι αν μη τι άλλο θα έπρεπε να έχουν αντιδράσει επιθετικά, να έχουν σθεναρά καταγγείλει την εις βάρος τους εξώφθαλμη καπηλεία. Δεν έκαναν το παραμικρό,σιώπησαν, εξακολουθούν έως σήμερα να σωπαίνουν.

Γιατί σιώπησαν ή κατά μείζονα λόγο γιατί σιωπούν σε πάμπολλες μέσα στα χρόνια αντίστοιχες περιπτώσεις; Εχει προφανώς να κάνει με την ασυνείδητη αποδοχή του υποτελούς ρόλου ο οποίος ποικιλλοτρόπως τους επιβάλλεται, έστω και αν την ανατροπή αυτού του ρόλου φέρονται - φαίνονται κοινωνικά να διεκδικούν με πλήρη συνείδηση. Αυτός είναι ο άλλος ορισμός του παιχνιδιού της χειραγώγησης, ο έχων σημείο αναφοράς αυτούς που υπόκεινται σ' αυτήν και όχι αυτούς που την ασκούν. Συνθέτουμε τους δύο ορισμούς: Συνειδητή καλλιέργεια φρούδων προσδοκιών και νομιμοποίησή τους διά της ανέξοδης επικρότησης (ο ορισμός με σημείο αναφοράς τους χειραγωγούς), αγνόηση των επάλληλων ματαιώσεων/διαψεύσεων των προσδοκιών και άφεση αμαρτιών των αυτουργών τους (ο ορισμός με σημείο αναφοράς τους χειραγωγούμενους).
Ιδού μετά την σύνθεση και η αυτονόητη συνταγή της ανατροπής : Αρνηση συμμετοχής στο παιχνίδι το όνομά της, ή αλλιώς γκρέμισμα των τειχών της επιβεβλημένης από την εξουσία σιωπής, ή αλλιώς βίαιη χειραφέτηση. Από μόνη της σημαίνει ανατροπή του παιχνιδιού, απονομιμοποίησή του. Και πέραν όλων προϋποθέτει συνείδηση του ότι το παιχνίδι (της απονομιμοποίησης επιβεβλημένων από την εξουσία όρων) δεν κερδίζεται με ζητούμενα την κοινωνική εκπαίδευση ή ευαισθητοποίηση ούτε με συμμετοχή σε ψευδεπίγραφες διαβουλεύσεις, δεν είναι παιχνίδι εκπαιδευτικό, αλλά αμιγώς πολιτικό - συγκρουσιακό.
Η απονομιμοποίηση των λεγόμενων έγκυρων-έγκριτων ΜΜΕ που αποτελούν τον κύριο κρίκο του παιχνιδιού της χειραγώγησης, η άρνηση του υποτελούς ρόλου (ζωής) και τρόπου (σκέψης) ενώπιόν τους, αποτελεί βήμα χειραφέτησης τουλάχιστον των πρωτοποριών του κοινωνικού χώρου της αναπηρίας, αλλά και κρίσιμο βήμα-προϋπόθεση γιά την διεκδίκηση στοιχειώδους σεβασμού κάποια στιγμή στο μέλλον. Τα ΜΜΕ δεν θα χειραφετηθούν ποτέ, διότι εκ του ρόλου τους υπηρετούν την κοινωνική νομιμοποίηση των ορίων λόγου-αντίλογου που καθορίζουν οι ελίτ, οι οποίες εκ του λόγου ύπαρξής τους παρεμποδίζουν τις διαδικασίες αληθούς χειραφέτησης. Αρα : Διά της απονομιμοποίησής των λεγόμενων έγκριτων ΜΜΕ, διά της αμφισβήτησης του ρόλου τους ως δήθεν αντιπροσωπευτικού εκφραστή της μέσης κοινωνικής αντίληψης (καταρχάς μέσ' τα μυαλά, αυτή και του παρόντος κειμένου η εστίαση), οι ρόλοι κοινωνικής υποτέλειας που συνειδητά/συστηματικά επιβάλλονται στους ανθρώπους με αναπηρία θα πάψουν τουλάχιστον να επικοινωνούνται/επιβάλλ
ονται ως νομοτελειακοί. Και τότε θα σημάνει η αρχή του τέλους τους. Δύσκολος δρόμος έως και ακατόρθωτος , αλλά συνάμα μονόδρομος...
*Υστατο κρίσιμο ερώτημα : Πως μεθοδεύεται η απονομιμοποίηση στην πράξη; Πως η ωρίμανση της αναγκαιότητάς της αποτυπώνεται σε δράσεις; Δύο είναι οι κατευθύνσεις. Αφενός, συνεπής στάση επίθεσης-καταγγελίας έναντι των ΜΜΕ που χρεώνουν την αναπηρία με όρους κοινωνικής υποτέλειας, άρνηση νομιμοποίησης της χρέωσης διά της σιωπής/ανοχής. Αφετέρου, διάνοιξη παράπλευρων διαδρομών, νέες στρατηγικές επικοινωνίας και διεκδίκησης των αιτημάτων. Δημιουργία αυτόνομων ΜΜΕ με την μέγιστη δυνατή συμμετοχή-συνυπευθυνότητα ανθρώπων με αναπηρία, συμπόρευση με κοινωνικές δυνάμεις που επίσης διεκδικούν απελευθερωτικά κοινωνικά πλαίσια απαλλαγμένες από αυταπάτες, επικοινωνιακή οριοθέτηση του ξεκάθαρου κοινωνικού ρόλου που οι άνθρωποι με αναπηρία αξιώνουν. Με μιά κουβέντα, επιθετική άσκηση του δικαιώματος στον αυτοπροσδιορισμό. Μοναδική ικανή και αναγκαία συνθήκη ώστε το αυτοπροσδιοριζόμενο ως αναπηρικό κίνημα να αποκτήσει ταυτότητα αληθινού κινήματος ανατροπής των κραυγαλέων εις βάρος των αναπήρων α
νισοτήτων και όχι - έστω αθέλητα - νομιμοποίησής τους.

Αντώνης Σκορδίλης, δημοσιογράφος
--------------------